Vind ons op Facebook! Vind ons op Twitter! Vind ons op YouTube!
Persberichten

Onderzoek GPK informatievoorziening

Onderzoek GPK informatievoorziening 

In februari 2017 was Wij Staan Op! bij Kassa in de uitzending te gast om een reactie te geven op hun onderzoek naar de grote kostenverschillen bij de aanvraag van Gehandicaptenparkeerkaarten (GPK’s) en Gehandicaptenparkeerplaatsen (GPP). In het verlengde hiervan hebben wij de problematiek rondom de GPK’s in een Open Brief aangekaart. Deze kwestie blijkt erg te leven, want er kwamen veel reacties op, die bijna allemaal benadrukten dat de problematiek rondom de GPK nog veel ingewikkelder en ingrijpender is. 

Onderzoeksbureau Efdrie heeft recent onderzoek gedaan naar de informatievoorziening rondom de aanvraag van de GPK. Uit dit onderzoek blijkt dat mensen met een handicap voor een GPK door de slechte informatie het bos in gestuurd worden en soms op hoge kosten gejaagd, ook wanneer de aanvraag alsnog wordt afgewezen. 

De publicatie van dit onderzoek drukt ons opnieuw met de neus op de schokkende feiten dat de informatievoorziening in veel gemeenten zo slecht op orde is. Mensen met een handicap moeten nu zelf vaak enorm veel tijd en energie besteden aan het uitzoeken van regelingen. Dit kost allemaal extra energie om simpelweg hun leven te kunnen leiden. Ook zit ons dwars dat de toch al hoge kosten die mensen met een handicap vaak moeten maken voor bijvoorbeeld medische zaken, eigen ‘risico’, eigen bijdragen, enzovoorts, onnodig worden opgeschroefd doordat de essentiële informatie vanuit de gemeente wordt weggelaten of onvindbaar is. Wat vooral zuur is, wanneer iemand moet betalen voor een aanvraag die is afgewezen, wat hij bij betere informatie vooraf al had kunnen weten. 

Efdrie heeft Wij Staan Op! gevraagd een reactie te geven naar aanleiding van dit onderzoek, iets wat wij uiteraard graag doen. Wij zijn blij dat er onderzoek is verricht naar de informatievoorziening rondom de GPK, maar ook geschrokken van de uitkomsten. Wij Staan Op! roept gemeenten op hun informatievoorziening te verbeteren en om toe te werken naar een centrale regeling. Bij dit proces willen wij uiteraard graag onze ervaringsdeskundigheid inzetten. 
 


Open Brief voor de formatie, gepubliceerd op 6 april 2017 

Wij Staan Op! vraagt in open brief om vier kerndoelen van belang voor de participatie van mensen met een handicap mee te nemen in het regeerakkoord.

Toegankelijkheid wordt de regel, ontoegankelijkheid de uitzondering.

5 april 2017, te Leiden.
 

Geachte mevrouw Schippers,

Wij benaderen u in uw huidige rol van informateur van het mogelijk toekomstige kabinet,

Op 14 juli 2016 trad het VN-Verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap in werking in Nederland. Bij de formatie van een nieuwe regering behoeft deze erkenning van de ongelijke positie van deze mensen expliciete aandacht te krijgen. Nú kunnen keuzes worden gemaakt die actief en effectief bijdragen aan een samenleving waarin mensen met een beperking op gelijke voet kunnen mee doen. Net als vele anderen heeft Wij Staan Op!, een beweging van jongvolwassen ervaringsdeskundigen, ook vorig jaar al aandacht gevraagd voor de ratificatie van het VN-Verdrag. We doen nu opnieuw een beroep op de beleidsmakers om verschilmakende stappen te zetten.

Op veel kerndoelen is nadere invulling noodzakelijk om mensen met een levenslange en levensbrede beperking of chronische ziekte autonoom en op voet van gelijkheid te kunnen laten participeren. Wij Staan op! doet hierbij concrete voorstellen op vier van deze doelen.
Dit zijn: 1. Reduceren van regeldruk. 2. Bescherming van de financiële positie; 3.Betere toegankelijkheid treinen
4. Beschikbaarheid van betaalbare toegankelijke woningen en keuzevrijheid van woongemeente. 

1. Regeldruk voor mensen met een beperking sterk reduceren.
Het autonoom leven staat onder druk. Mensen met een handicap die zelfstandig wonen, moeten bijvoorbeeld, elk jaar opnieuw, invullen hoe hun zorg er van minuut tot minuut uit ziet. Terwijl het volstrekt duidelijk is, dat hun handicap nooit zal verminderen of verdwijnen. Dit gaat tot op het detailniveau van tandenpoetsen. Iemand krijgt alleen hulp daarbij als dat op papier staat en als een arts opnieuw heeft verklaard dat zij die hulp nodig hebben. Voor iedere (verlenging van) voorziening(en) zijn steeds nieuwe medische verklaringen nodig.
Met verschillende maatregelen willen wij hier een einde aan maken:

  • Stel één allesomvattende menselijke medische verklaring beschikbaar, die toegang geeft tot de verschillende voorzieningen op alle levensterreinen. Een simpel voorstel met een grote directe besparing. Een rekenvoorbeeld: uitgaande van 10.000 mensen, 10 verklaringen per jaar à €37, levert een besparing op van €3.700.000.
  • Bevorder maatwerk door gemeenten. Laat de vraag van de cliënt (gesteund door deskundigen) bepalen wat nodig is. Ontmoedig het standaard, vaak niet passend aanbod van een gemeente. Dit bespaart veel overlegtijd en veel loze procedures. En nog erger, wat nu gebeurt: verspilling omdat de geboden, ook nog steeds dure, standaardvoorziening niet werkt. Persoon is niet geholpen, voorziening wordt niet benut. Geld is weggegooid.
  • Ontschot de financiering van de voorzieningen (bijvoorbeeld met een participatiebudget). Ook dit bespaart geld omdat er geen dubbelingen en/of overlap ontstaan of schrijnender nog: ingewikkeld getouwtrek over wat waar thuis hoort met als gevolg geen toekenning. Goede voorbeelden zijn: Integraal PGB in de gemeenten Woerden en Delft. Dit geeft enorme voordelen voor de zorgvrager en levert tegelijk een besparing op. 

Resultaat van de voorgestelde maatregelen:
Een drastische vermindering van de bureaucratie en passende en levensbrede verstrekking van voorzieningen. Met als gevolg: kostenbesparing voor de verstrekkers en kwaliteit plus meer tijd van leven voor personen, die zelfs mèt maatwerkvoorzieningen, nog steeds al hun creativiteit nodig hebben om een beetje normaal te leven.

2. Bescherming van de financiële positie van mensen met een levenslange en levensbrede beperking en/of chronische ziekte. Deze groep mag geen hogere kosten hebben dan andere Nederlanders.
Wij Staan Op! vraagt uw aandacht voor de financiële positie van mensen met een levenslange en levensbrede handicap. Geschat wordt dat een kwart tot een derde van de mensen met een beperking in armoede leeft. Bovendien heeft het Nibud (zorguitgaven chronisch zieken en mensen met een beperking september 2016) gerapporteerd dat mensen met een beperking  substantieel extra (zorg)kosten hebben als gevolg van hun handicap. Het is volgens ons noodzakelijk dat gericht, consistent en fijnmazig beleid ontwikkeld wordt dat een financieel gelijkwaardige positie  waarborgt ten opzichte van de financiële positie van mensen zonder beperking of chronische ziekte. Een breed onderzoek naar de (onbedoelde) effecten van wet- en regelgeving op de inkomenspositie en de specifieke kosten van deze mensen is hiervoor nodig. De arbeidsmarktpositie moet worden versterkt zodat zij ook hun inkomenspositie kunnen verbeteren en een pensioen kunnen opbouwen. Negatieve financiële effecten van keuzes  om samen te wonen moeten worden vermeden.
Wij Staan Op! vraagt om te laten onderzoeken wat er nodig is om verbetering in de huidige extra ongelijke situatie te brengen en om, beginnend met de nieuwe belastingwetgeving, expliciet rekening te houden met al deze mensen. 

3. Betere toegankelijkheid treinen
Mobiliteit wordt ook als een van de rechten in het VN verdrag omschreven. De toegankelijkheid van  het OV en dus ook van de treinen maakt hier een belangrijk deel van uit.
De NS heeft een planning voor het toegankelijk maken van het OV. De belangrijkste items zijn:

  • Een uitbreiding van de in- en uitstaphulp met 45 stations binnen 10 jaar.
  • Op hoogte brengen van de perrons voor 2030. 

Die planning biedt voor de korte termijn dus nauwelijks soelaas. En over 10 jaar kunnen rolstoel- of scootmobiel-gebonden passagiers met deze planning nog steeds 250 stations in Nederland niet gebruiken. Het op hoogte brengen van de perrons is alleen effectief als de treinen aangepast zijn en dat is maar beperkt het geval. Dus, als er verder niets gebeurt is er in 2030 (over 13 jaar)  nog steeds zeer beperkt in- en uit stap hulp en zijn er nog steeds maar beperkt treinen zelfstandig toegankelijk.

Wij Staan Op! dringt er bij de regering op aan om nú passende maatregelen te nemen die toegang tot vervoer breder mogelijk maken en die waarborgen dat NS, als private partij zich rekenschap geeft van de noodzaak om te blijven investeren in toegankelijkheid en, naast het uitrollen van grote projecten, betrokken en actief zoekt en blijft zoeken naar creatieve oplossingen.
In dat kader, en vanuit het besef dat niet alles in één keer kan worden gerealiseerd stelt Wij Staan Op! een minimale aanpassing van het beleid voor die slechts een minimale investering vergt.  Een kleine stap die echter wel al op korte termijn tot significant grotere toegankelijkheid van treinen kan leiden.
Er is een drietal typen toegankelijke treinen (Sprinters/lightrail) in gebruik bij de NS en bij andere vervoerders zoals Arriva. Dit betreffen bij NS de SLT (131) en de Flirt treinen (58) en de aankomende SNG (118). Deze gelijkvloerse instaptreinen doen tezamen veel stations aan. Veelal stations waar nu geen in- en uitstaphulp is. En stations waar de perrons niet op hoogte zijn. Met gevolg dat de toegankelijkheid van deze treinen niet benut kan worden, ook niet straks, na realisatie van bovengenoemde plannen van NS.

Wij stellen voor:

  • Deze gelijkvloerse instaptreinen uit te rusten met een losse lichtgewicht loopplank, (zoals Arriva dit met succes ook doet waar zij rijden met de toegankelijke lightrail treinen) en de conducteur de verantwoordelijkheid te geven voor het in- en uit stappen van de rolstoel- of scootmobiel-gebonden reiziger op stations waar geen assistentie is. Voor de conducteur vrijwel geen meerwerk, omdat deze nu ook al meestal betrokken is bij het in- en uit stappen. Zij checken altijd bij hun passagiers waar ze eruit moeten. En vergeleken met de vaak lange intercity’s heeft de conducteur van een sprinter overzicht over zijn hele trein. Dit vergt een eenmalige investering van : €153.500 (€500 (loopplank) x 307 (aantal toegankelijke treinen bij NS). En deze treinen te vermelden in de reisplanner.
  • Prioriteit te geven aan aanpassing van de perronhoogte bij die perrons waar de toegankelijke treinen al rijden. Dit vergt geen extra investering, alleen een andere prioriteitstelling.
  • In drie jaar tijd de in- en uitstaphulp uitrollen op die stations waar geen toegankelijke trein rijdt.
  • Wij Staan Op! als ervaringsdeskundige en creatieve gesprekspartner te betrekken bij verdere ontwikkeling van het toegankelijkheidsbeleid. 


4. Beschikbaarheid betaalbare toegankelijke woningen en keuzevrijheid van woongemeente. 
Voor alle starters op de woningmarkt is er op dit moment een enorme schaarste. De wachtlijsten voor een betaalbare huurwoning zijn lang en kopen is onmogelijk. Voor mensen met een beperking die zijn aangewezen op een aangepaste woning met een lage huurprijs zijn de problemen nog groter. Voor hen zijn er vaak ook geen alternatieven omdat een studentenkamer voor hen in bijna alle gevallen ongeschikt is, of wordt als zij afstuderen.
De problemen zijn door de regelgeving rond passend toewijzen in de Woningwet 2015 sterk toegenomen en met name de druk op de goedkope woningvoorraad, waarop mensen met een laag inkomen zijn aangewezen. Aangepaste woningen hebben vaak hogere huren omdat ze meestal groter zijn en ze ook anderszins hogere stichtingskosten hebben. Veel aangepaste woningen hebben daardoor dus een te hoge huur voor de doelgroep. En er zijn er simpelweg véél te weinig.

Wij vragen u:

  • Om in de Woningwet 2015 voor mensen met een indicatie voor een aangepaste woning een voorziening te treffen bij de thans bestaande regels voor passend toewijzen. 
  • Om in het nieuwe Bouwbesluit toegankelijkheid en bruikbaarheid voor mensen met een beperking als standaard op te nemen. Al eerder is helaas vaak gebleken dat marktpartijen hier zonder regelgeving geen rekening mee houden en dat zij de vrijheid nemen om van standaarden uit te gaan, die al bij de planvorming, onbedoeld mensen met een beperking buiten sluiten met alle negatieve gevolgen van dien voor deze groep mensen. 


Wij Staan Op! zet liever één stap echt, dan dat we praten over grote stappen en we vragen u met deze brief om datzelfde te doen.
 
Nu het VN-Verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap is geratificeerd zet Wij Staan Op! zich verder in om een verandering in Nederland te bewerkstelligen in mentaliteit en in werken aan oplossingen. We willen dat mensen met een handicap niet worden gezien als een aparte groep voor wie van alles in aparte wetten en regelingen moet worden geregeld, maar dat  er met ons in plaats van over ons wordt gepraat. Inclusiever denken en doen, zien we als één van de manieren om dat te bereiken. Op deze manier, met de kennis van ervaringsdeskundigen, zorgen wij ervoor dat de uitvoering van het VN-verdrag in het land wordt gedaan.
 
Om de mensen met een handicap een gelijkwaardige positie te geven als burger van de samenleving blijven we steeds opnieuw investeren in de constructieve dialoog met de politiek en de samenleving. Maar ook blijven we organisaties, en individuele personen, bewust maken van de gemaakte keuze voor toegankelijkheid als de norm (door het aannemen van het VN-Verdrag), wat er nu moet gebeuren en wat ieder daar zelf aan gaat bijdragen.
Met vriendelijke groet,
 
Pauline Gransier.
Namens Wij Staan Op!
 




Open Brief GPK


Open Brief GPK
gepubliceerd op 25 februari 2017

Geachte minister Plasterk (BZK), geachte heer Van Zanen (voorzitter VNG), geachte mevrouw Dijkstra (vaste kamer commissie BiZa),

De gehandicaptenparkeerkaart (GPK) is voor veel mensen met een fysieke beperking een belangrijk hulpmiddel waarmee zij recht hebben op bijzondere parkeerplaatsen die vaak ruimer zijn, en/of dichterbij hun bestemming. Met de GPK krijgen zij een stukje vrijheid en eigen regie over hun leven. Toch levert de GPK vaak veel stress, irritatie en problemen op, omdat elke gemeente zijn eigen regels stelt en het beleid hierdoor erg verschillend is. Dit levert discriminatie op voor mensen met een GPK, omdat zij, voordat zij hun auto parkeren in een willekeurige gemeente, eerst nota’s en websites moeten doorspitten om te weten wat wel en niet is toegestaan. Dit is in strijd met het VN-verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap (IVRPH). Het is daarom van het grootste belang dat er een duidelijke regeling voor het hele land komt en dat er toegankelijke informatie komt over kosten en parkeerregels met de gehandicaptenparkeerkaart. In deze brief willen wij u over dit probleem informeren, en u oproepen de situatie te verbeteren. Wij geven u daarvoor alvast een concrete suggestie.

Kostenverschillen
Laten we beginnen bij de aanvraag van een GPK, dit moet gebeuren in de gemeente waar de aanvrager woont. Deze gemeente mag leges in rekening brengen; kosten voor de aanvraag van de kaart. Daarnaast bepaalt de gemeente of en hoeveel er in rekening wordt gebracht voor de medische keuring voor een GPK. Deze kosten verschillen per gemeente en kunnen samen tussen de €0,- en €289,89 (leges + keuring) kosten. Enorme verschillen dus, en soms hoge kosten, zonder dat de aanvrager weet of de kaart wel verstrekt gaat worden. In veel gevallen wordt er geen geld teruggegeven wanneer de aanvraag voor de GPK wordt afgewezen. Het komt voor dat iemand die eigenlijk wel een GPK nodig heeft de aanvraag niet doet, omdat de kosten te hoog zijn. Terwijl een gemeente verderop veel minder hoge kosten in rekening brengt. Er zijn ook grote verschillen in de medische keuring. De ene gemeente geeft een GPK voor passagier af op basis van rolstoelgebondenheid, de andere gemeente laat ook hierbij een medische keuring verrichten.

Onnodige bureaucratie
Als de GPK wordt toegekend is dit voor maximaal 5 jaar. Voor mensen met een chronische handicap of ziekte, mensen met een levenslange en levensbrede handicap betekent dit elke 5 jaar weer dezelfde bureaucratische formulieren. Weer de leges. En soms zelfs een nieuwe medische keuring. Zaken die steeds opnieuw geld, tijd, moeite en energie kosten, voor een situatie die vaak weinig veranderlijk is.

Wirwar aan regels
Met het krijgen van de GPK is de bureaucratie echter nog niet voorbij. Elke gemeente hanteert namelijk eigen parkeerregels. Zo hoef je bij de ene gemeente met een GPK nergens – privéterrein en parkeergarages uitgezonderd – te betalen, bij de andere geldt dat alleen als je op een gehandicapten parkeerplaats (GPP) staat, en bij weer een andere gemeente gelden voor GPK-houders dezelfde betaald parkeren-regels als op reguliere parkeerplaatsen. Ook kunnen regels wat betreft de duur van parkeren verschillen per gemeente, maar ook weer per soort plek. Een duidelijk en officieel overzicht van deze regels ontbreekt. Particuliere websites trachten een overzicht te bieden, maar hierop kan uiteraard geen (officieel) beroep worden gedaan. GPK-houders moeten daarom per gemeente de website en nota’s doorspitten om de regels te achterhalen. Alvorens ergens te parkeren moet men dus weten onder welke gemeente de plaats valt, waarna men bij het uitzoeken van de regels vaak stuit op slecht vindbare pagina’s, ontoegankelijke sites en onduidelijke teksten. In veel gevallen is de procedure voor de aanvraag van een GPK makkelijker te vinden dan de lokale regels voor het gebruik ervan. Een spontaan bezoek is door deze verschillen in regelgeving opeens lastig geworden.

Verwarring
De enorme prijs- en gebruiksverschillen van GPK’s is voor veel gebruikers een doorn in het oog. Niet iedereen wil of kán de hoge kosten voor de aanvraag in zijn of haar gemeente betalen waardoor een gewenste of soms zelfs noodzakelijke aanvraag uitblijft. De onduidelijke regels rondom het GPK-gebruik zorgen er ook voor dat mensen in de regels verdwalen en een parkeerboete krijgen terwijl zij in de veronderstelling zijn zich aan de regels te houden. Spontaniteit is voor velen niet meer mogelijk, het is een last om in iedere gemeente weer opnieuw de regels uit te vinden.

Oplossingen
Wij Staan Op! pleit voor eenduidige, landelijke regels in begrijpelijke taal. Niet alleen de parkeerplaatsen, maar ook de informatie moet toegankelijk zijn, conform het VN-verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap.

Centrale regels; gelijke, eerlijke prijzen; meer duidelijkheid. #GPKcentraal

Wij gaan graag met u in gesprek,
namens Wij Staan Op!,
​Jiska Stad-Ogier.

Deze brief wordt gesteund door:
Martijn Klem, Directeur BOSK.
Jan Troost, Troostoverleven.
Broeder Tuck, Terug naar de Bossen.
Helga Dulfer, Margit van Hoeve, Initiatiefgroep Eigen Regie.
Robert Boersma, ZorgBelang Zuid-Holland.
Leo van den Boomgaard, Provinciaal Platform Mobiliteit.



Inbreng Algemeen overleg innovatie en vernieuwing in de zorg


Wij Staan Op! heeft inbreng gedaan aan het algemeen overleg innovatie en vernieuwing in de zorg. Lees het onder bovenstaande link


 




Open Brief aan Avro Tros Radar op 13 februari 2016

 

Open Brief aan Avro Tros Radat m.b.t. Ontoegankelijkheid Treinen

Goedemorgen Antoinette Hertsenberger,
 
De leden van Wij Staan Op! zijn verheugd dat Radar vanavond aandacht geeft aan de ontoegankelijkheid van het openbaar vervoer voor rolstoelgebruikers. Want, wijzelf, en zo veel anderen wie dit treft, worden hierdoor veel ernstiger beperkt dan waar mensen bij stil staan. Wat de assistentie betreft, gaat het al stukken beter. Je hoeft je nu nog maar een uur vooraf aan te melden tegenover 24 uur een aantal jaar geleden. Maar nog steeds kunnen wij slechts op 1 van de 4 stations in Nederland terecht.
 
Wij begrijpen dat niet op stel en sprong alle knelpunten uit de weg kunnen worden geruimd. We zitten opgescheept met de gevolgen van foute beslissingen uit het verleden, zoals de aankoop van ongeschikte treinstellen en bussen. Maar we willen voorkomen dat daarmee de kous af is en dat er dan ook maar gestopt wordt met zoeken naar oplossingen. Wij zijn er van overtuigd dat er diverse mogelijkheden zijn om, zonder onevenredige hoge kosten, de (zelfstandige)toegankelijkheid van de treinen op zeer korte termijn te verbeteren. Wij hebben hier concrete voorstellen voor. Met de ratificatie van het VN verdrag is het naar onze mening niet meer houdbaar dat in het huidige trage tempo aan de toegankelijkheid wordt gewerkt. We zijn er blij mee dat u de noodzaak van de oplossing in uw aankondiging ook benadrukt.
 
Over ons: Wij Staan Op! is een beweging van jongvolwassenen die zich inspannen om de positie van mensen met een handicap te verbeteren. Met onze acties willen wij Nederlanders op alle fronten in beweging brengen om onze samenleving in de breedste zin van het woord toegankelijk te maken.
In alles wat wij doen, roepen wij de beslissers op alle niveaus op om niet óver ons maar met ons te praten. Of erger: te zwijgen. Het is voor ons niet voldoende om dit te roepen en vervolgens op anderen te wachten tot het zover is. Om als serieuze gesprekspartners en belanghebbenden bij toegankelijkheid te worden betrokken in de beeld- en besluitvorming, zullen we zelf en steeds opnieuw initiatieven moeten nemen die de noodzaak van toegankelijkheid op de agenda’s houden.
 
Twee voorbeelden:
Met de hashtag #jekomternietin verzamelen wij nog steeds voorbeelden van ontoegankelijke aspecten van de samenleving. Dit leidt tot vele, soms stuitende voorbeelden van ontoegankelijkheid van onder andere openbare ruimten, openbaar vervoer en onderwijs.
Ons Manifest voor vrijheid, toegankelijkheid en menselijkheid is gebaseerd op het VN Verdrag (zie: bit.ly/WSO-manifest). Het bevat 12 stellingen over toegankelijkheid in de breedste zin van het woord en is al door velen ondertekend. 
Hoeveel we ook doen, we kunnen het niet alleen en we doen het niet alleen voor onszelf. Daarom zijn we blij met uw keuze om in uw programma hierop in te gaan. En daarom ons appèl om voorbij de knelpunten waar niemand iets aan kan doen te kijken naar wat er wel kan. Vanuit het menselijkerwijs weten dat het gewoon nodig is.
 
Dank u.
 
Met vriendelijke groet,
Amber Bindels
Wij Staan Op!
Tel: 06 - 46064839
 

 



Input voor het Algemeen Overleg over het VN-verdrag op 22 december 2016

Input t.b.v. het Algemeen Overleg over stand van zaken VN verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap, 21 december 2016

Algemeen

Het VN verdrag voor de rechten van de mensen met een beperking is op 14 juli 2016 in werking getreden.  De Tweede Kamer wilde dat de implementatie met ambitie ter hand zou worden genomen.
 
Wij Staan Op! heeft vorig jaar in haar manifest de prioriteiten concreet gemaakt. WSO heeft op verschillende manieren bijgedragen aan de vormgeving van de ‘implementatie’. Wij hebben breed gelobbyd, voorlichting gegeven en inbreng geleverd in diverse onderwerpen. Ons manifest is geschreven vanuit de wens om op een gelijkwaardige wijze te kunnen deelnemen aan de samenleving en het benoemt wat daar minimaal voor nodig is.
 
Ten behoeve van dit overleg is het volgende van belang:
 
Betrokkenheid, kennis, besef en duidelijkheid
Voor het realiseren van een goede uitvoering van het verdrag is, zowel kennis van zaken, als besef over wat er moet gebeuren, cruciaal. In vrijwel alle overleggen, bleek dat er een schokkend gebrek aan kennis is, ten aanzien van de obstakels waar mensen met een beperking dagelijks tegenaan ‘lopen’ en wat er nodig is, om deze obstakels te slechten.
Je kunt dat mensen niet kwalijk nemen, maar je kunt er wel rekening mee houden.
Een goede implementatie kan daarom niet zonder directe betrokkenheid van ervaringsdeskundigen (Nothing about us, without us) en niet zonder helderheid over wat er moet gebeuren (toegankelijkheidsnormen: ITS, WCAG 2.0 etc.).
 
Perspectief van ouderen naar perspectief van mensen met een levenslange en levensbrede handicap.
Het beleid t.a.v. mensen met een beperking wordt in de regel geformuleerd vanuit het perspectief van ouderen, met gevolg dat het perspectief van mensen met een levenslange en levensbrede beperking onderbelicht blijft en beleid en regelgeving op de terreinen, zoals, mobiliteit, wonen, zorgkosten, arbeid onvoldoende met hen rekening houdt. Op al deze terreinen verschillen de behoeften van mensen met een levenslange en levensbrede beperking van ouderen met een beperking. Terwijl andersom goed beleid op deze terreinen ook voor ouderen zeer van nut is.
WSO pleit er daarom voor mensen met een levensbrede en levenslange handicap als uitgangspunt te nemen voor beleid. Tenslotte kan iedereen van elke leeftijd onverwachts bij de club horen.
 
Vertrouwen en eigen regie en regeldruk
Veel regelgeving gaat uit van wantrouwen en vanuit de systematiek van de dienstverlenende organisatie. Wij pleiten voor vertrouwen als basis voor beleid en (uitvoering van) regelgeving die ondersteunend wordt aan ons (en onze eigen regie) en niet andersom.  Bijgevoegd voorstellen die hieraan kunnen bijdragen:
Het amendement van Mona Keijzer en Carla Dik m.b.t. Eigen Regie.
De inbreng van WSO m.b.t. vermindering regeldruk.
- Bijlage 1
- Bijlage 2
 
Toegankelijkheid moet de norm worden en niet de uitzondering.
Toegankelijkheid ligt aan de basis van onze autonomie. Hoe kun je naar school, als de school drempels heeft? Hoe kun je naar een werkplek, als het vervoer ontoegankelijk is? Hoe onderhoud je sociale contacten (die vervolgens een bijdrage kunnen leveren in zorg), als je altijd een aparte ingang hebt en op een andere plek moet zitten?
Daarom is een AMvB die deze ambitie weerspiegelt en loyaal uitvoert voor ons cruciaal. Zie onze inbreng op de internetconsultatie:
- Bijlage 3
 
Bouwbesluit: woningen en toegankelijke openbare gelegenheden.
Om invulling te kunnen geven aan de ambitie van toegankelijke omgeving moet in het bouwbesluit de normen voor bestaande bouw en nieuwbouw geformuleerd worden. Het ontbreken van dergelijke regels en benoemen van normen leidt tot verdere vermindering van beschikbare aangepaste (aanpasbaar te maken) woningen en tot stagnatie in het toegankelijk maken van gebouwen.
Wij verwijzen naar het manifest (http://bit.ly/WSO-manifest) en naar de bijdrage die wij hebben mede getekend m.b.t. het Bouwbesluit.
- Bijlage 4
 
Mobiliteit
De afspraken en de uitvoering daarvan voor de het toegankelijk maken van het OV zijn volgens ons onvoldoende. In de afgelopen 10 jaar is het aantal stations waar assistentie op verleend wordt niet toegenomen, maar afgenomen. Op slechts 1 van de 4 stations, is assistentieverlening aanwezig. Het aantal treinen en stations dat zelfstandig toegankelijk is, is onbekend. Wij pleiten voor toetsing en verbetering van de bestaande afspraken.
 
Het busvervoer is ondanks afspraken hierover niet toegankelijk, de uitvoering van de afspraken schiet tekort. Wekelijks worden wij ofwel geweigerd door de chauffeur of is het praktisch niet mogelijk in de bus te komen ondanks dat de bus toegankelijk moet zijn. Dat moet anders. Wij pleiten voor een toetsing van de uitvoering van de gemaakte afspraken en een reparatieplan.
 
Kosten
Het VN verdrag art. 28 formuleert het recht op een behoorlijke levensstandaard en sociale bescherming. Waarbij er geen discriminatie mag plaatsvinden op grond van handicap. Wij, mensen met een levenslange en levensbrede handicap, hebben structureel aantoonbaar fors hogere (zorg)-kosten, dan mensen zonder handicap.
We hebben onze eigen persoonlijke situaties in beeld gebracht. Daarin hebben wij deze kosten, gemiddeld €3000,- per jaar, in genoemd (een inzage in deze kosten is op aanvraag beschikbaar). Wij pleiten onder andere voor afschaffing van het eigen risico voor onze groep mensen voor wie het eigen risico, geen risico is. Bovendien wij pleiten voor onderzoek naar deze structureel hoge (zorg) kosten, zodat op basis daarvan adequate maatregelen genomen kunnen worden.
 
Bekendheid VN verdrag rechten van de mensen met een handicap
Wij pleiten voor een campagne waarbij bekendheid wordt gegeven aan het verdrag en  de rechten van personen met een handicap. Zo staat het ook in de Mem. van Toelichting. Wellicht kan dit meegenomen worden in de recent ontwikkelde campagne.
 
Implementatieplan
Wij pleiten voor een implementatieplan met ambitie en niet voor een implementatieplan dat uitgaat van zelfregulering. Zoals bij de inleiding aangegeven zijn daarbij van belang: betrokkenheid ervaringsdeskundigen, kennis en duidelijkheid wat er moet gebeuren.
 
 
 


Statement over het Bouwbesluit 12 december 2016 

Nieuw Bouwbesluit sluit talloze mensen uit 
De Nederlandse woningvoorraad is niet meer van deze tijd. Het overgrote deel van de woningen is alleen geschikt voor de gemiddelde burger, terwijl de woonpopulatie sterk verandert. Ouderen blijven steeds langer zelfstandig wonen, ook als ze al de nodige gebreken hebben. Daarnaast zijn er honderdduizenden mensen met een beperking die zelfstandig willen wonen. Dit recht op zelfstandig wonen, is verankerd in het onlangs van kracht geworden Gehandicaptenverdrag van de VN.

Mensen met een beperking en ouderen kunnen echter heel moeilijk geschikte woonruimte vinden. Dus blijven velen wonen in een huis dat hun zelfredzaamheid beperkt of kunnen bijvoorbeeld jongeren met een beperking hun ouderlijk huis niet verlaten. 

Maak woningen en gebouwen geschikt 
De oplossing ligt voor de hand. De Nederlandse woningvoorraad moet zo snel mogelijk passend voor iedereen worden gemaakt. Dit is overigens goed te doen. Er moet toegankelijker worden gebouwd én slimmer. Het is mogelijk om woningen zo te (ver)bouwen dat ze bruikbaar zijn voor iedereen of makkelijk kunnen worden aangepast als bewoners gebreken krijgen. Deze aanpak maakt de woningvoorraad bovendien veel duurzamer; ze voorkomt vroegtijdige sloop. Verder moeten ook gebouwen goed toegankelijk worden gemaakt, zodat echt alle burgers er gebruik van kunnen maken. 

Op het moment werkt het kabinet aan nieuwe bouwregelgeving, de opvolger van het huidige Bouwbesluit. Dit biedt een uitgelezen kans om de woningen en gebouwen geschikt te maken. Door heldere eisen te stellen aan toegankelijkheid en bruikbaarheid ervan. Verder vraagt de veranderde populatie ook om aanscherping van brandveiligheidseisen. 

Deregulering werkt niet 
Het kabinet laat deze kans echter lopen. Het kiest voor deregulering. In plaats van de voorschriften voor toegankelijkheid, bruikbaarheid en brandveiligheid aan te passen aan de eisen van de tijd worden er voorschriften geschrapt. De markt kan het zelf wel regelen, is het idee. Maar de ervaring met eerdere dereguleringen van het Bouwbesluit leert dat dit niet werkt. Bij veel bouwprojecten zullen de voorgestelde minimumeisen de nieuwe standaard worden. En in het beste geval, zullen er voor elk bouwproject aparte afspraken worden gemaakt. Met steeds wisselend resultaat als gevolg. Al met al zal de woonsituatie voor ouderen en mensen met een beperking hierdoor eerder verslechteren dan verbeteren. Daarnaast leidt dit tot wildgroei aan private eisen en lastverzwaring voor de bouwprofessionals. 

Een brede coalitie van organisaties luidt hierover de noodklok. Ze doen dit voorafgaand aan de behandeling van de nieuwe bouwregelgeving als onderdeel van de Omgevingswet in de Tweede Kamer op 19 december. De organisaties zijn: Ieder(in), de Branchevereniging Nederlandse Architectenbureaus, ouderenbond KBO-PCOB, Vereniging Bouw & Woningtoezicht Nederland, de Woonbond, VACpunt Wonen, de Fietsersbond, Wij Staan Op! en Patiëntenfederatie Nederland 

Benut deze kans om echt iets te veranderen! 
De organisaties roepen het kabinet op om de bruikbaarheidseisen niet uit het Bouwbesluit te slopen maar de nieuwe bouwregelgeving juist te gebruiken om woningen toegankelijker, beter bruikbaar en brandveiliger te maken. Met relatief simpele veranderingen in de regelgeving kunnen grote veranderingen worden gerealiseerd. Die kans mogen kabinet en Kamer niet laten lopen! 




Kamer verwerpt besluit toegankelijkheid


Kamer verwerpt Besluit toegankelijkheid
 
Staatssecretaris Van Rijn moet uiterlijk 15 december met een drastisch aangepast Besluit toegankelijkheid komen. Deze motie heeft de Tweede Kamer gisterenmiddag aangenomen.
 

Mensen met een beperking hadden maanden op dit besluit gewacht. Eindelijk zou duidelijk worden hoe goederen, diensten, gebouwen en openbare ruimte voor iedereen toegankelijk gemaakt zouden worden, in lijn met het VN-Verdrag. Maar toen het  Besluit toegankelijkheid eind oktober naar buiten kwam, waren de reacties daarop overwegend negatief. Dit plan was veel te vrijblijvend en bood geen concrete richtlijnen om Nederland toegankelijk te maken. Bovendien was het tot stand gekomen zonder de inbreng van mensen met een beperking en hun organisaties.
 
De Kamer heeft zich gisteren dus ook uitgesproken tegen het Besluit dat nu voorligt. In de motie wordt Van Rijn gevraagd om uiterlijk op 15 december met een nieuw Besluit te komen, “waarbij wordt aangegeven hoe de norm om tot algemene toegankelijkheid te komen, wordt ingevuld.”
 
In de motie wordt vervolgens verwezen naar Artikel 9 van het Algemeen commentaar op het VN-verdrag. Hierin staat beschreven wat onder ‘toegankelijkheid’ moet worden verstaan. Met daarbij een concrete uitwerking van normen en regels, per sector en per product en dienst.
 
Betrek organisaties van mensen met een beperking nu wel!
Alle mensen en organisaties die zich onlangs in  een verklaring hebben uitgesproken tegen het voorliggende besluit - waaronder Ieder(in) vanuit de Alliantie VN-verdrag -  zijn blij dat staatssecretaris Van Rijn nu terug moet naar de tekentafel.
Maar om tot een goed nieuw besluit te komen, is het nodig dat Van Rijn organisaties van mensen met een beperking bij het opstellen betrekt. Dit is ook in lijn met het VN-verdrag, dat stelt dat mensen met een beperking betrokken moeten worden bij de ontwikkeling van beleid dat hen raakt. Dat is hier overduidelijk het geval. Wij roepen de staatssecretaris daarom op om ons deze keer wel aan tafel te vragen.
 
De Kamermotie is ingediend door Volp (PvdA), Keijzer (CDA), Van der Staaij (SGP), Bergkamp (D66), Dik-Faber (CU), Krol (50plus) en Leijten (SP).

Hier kunt u de motie lezen.
 
Zie ook ons eerdere bericht over het Besluit
 



 

Gezamenlijke verklaring AMvB Toegankelijkheid 10 november 2016


Gezamenlijke verklaring van de samenwerkende mensen en organisaties die zich inzetten voor de implementatie van het VN-verdrag inzake mensen met een handicap


Geachte meneer Van Rijn,

Mede naar aanleiding van de reacties op de internetconsultatie willen wij u ons gezamenlijke standpunt duidelijk maken over het concept Besluit toegankelijkheid. Dit standpunt is aanvullend op alle individuele reacties die wij stuurden in het kader van de internetconsultatie.

Het concept Besluit toegankelijkheid is voor ons allen volstrekt onacceptabel. Door zelfregulering als uitgangspunt te hanteren, door het volkomen gebrek aan helderheid over hoe en wat de randvoorwaarden en kaders van de implementatie zijn, en door de zeer onwenselijke verwijzing naar het Bouwbesluit en de Kieswet (die geen VN-proof kaders bieden) zijn wij genoodzaakt om deze AMvB integraal te verwerpen.

 

Zoals in de talloze reacties op de internetconsultatie te lezen is, doen wij een dringend beroep op u: terug naar de tekentafel!

Zorg ditmaal voor betrokkenheid van de mensen voor wie het verdrag bedoeld is en de mensen die werk moeten maken van het toegankelijk maken van Nederland. Maak gebruik van reeds bestaande en bewezen Nederlandse en Europese normen voor toegankelijkheid zoals ITS en WCAG en gebruik het General Comment over Toegankelijkheid van het VN-Comité voor de Rechten van mensen met een beperking. Voor zo’n aanpak kunt u van ons alle steun verwachten.

Mocht u ondanks de bijna 600 kritische reacties uit de internetconsultatie en dit dringend beroep toch besluiten het huidige concept Besluit toegankelijkheid, of een cosmetisch aangepaste versie daarvan, door de Tweede Kamer willen loodsen, dan weet u in ieder geval ons standpunt: Liever geen AMvB dan deze AMvB!

Namens:

Alliantie voor de implementatie van het VN-verdrag (Per Saldo, LPGGz, Coalitie voor Inclusie, LFB en Ieder(in))
Wij Staan Op!
Terug naar de bossen
LCR
Jan Troost
Helga Dulfer
Dutch Coalition on Disability and Development

Dit bericht gaat ook ter kennisgeving naar de leden van de Vaste Kamercommissie VWS.


Hoogachtend,
Illya Soffer 
Ieder(in)
 

Persbericht 1 november 2016


 Wij Staan Op! reageert met Open Brief op AMvB Toegankelijkheid in het VN-Verdrag met #jekomternooitin 

Sinds 14 juli 2016 is het VN-Verdrag voor de rechten van mensen met een handicap van kracht in Nederland. De ratificatie van het VN-Verdrag riep bij de vele mensen met een handicap veel emotie op omdat zij nu eindelijk meer autonomie krijgen en we actief gaan werken aan een inclusieve samenleving. Het amendement van Otwin van Dijk zorgde voor de verplichting om toegankelijkheid de norm te maken en ontoegankelijkheid de uitzondering. CDA en SGP wilden de implicatie van toegankelijkheid beter beschreven hebben en vroegen om een AMvB, zodat mensen met een handicap niet verdrinken in gerechtelijke procedures. Deze AMvB, geschreven door het ministerie van VWS, mist echter ambitie op alle vlakken, stelt nergens een norm voor zichzelf of voor de samenleving en ontneemt ons het recht op een autonoom leven. Zonder ambitie tot verbetering wordt #jekomternietin voor mensen #jekomternooitin. 

Aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, 

Deze week hebben we van u de kans gekregen om te reageren op de Algemene Maatregel van Bestuur die hoort bij het amendement dat samen met het VN-Verdrag is geratificeerd. Wij zijn erg geschrokken. Toegankelijkheid zou de norm worden. Dit betekent een verplichting tot het toegankelijk maken van goederen en diensten met als eventuele ontsnappingsroutes geleidelijke en eenvoudige uitvoering. Beiden zijn alleen aan de orde als de norm toegankelijkheid niet direct gerealiseerd kan worden. 

De blijheid die wij voelden als Wij Staan Op!, een beweging van jongvolwassenen met een handicap, is weggeëbd bij het zien van deze vrijblijvende omgang met toegankelijkheid. Deze AMvB komt neer op het voortzetten van het onsuccesvolle beleid om vanuit de overheid niets te verplichten als het gaat om toegankelijkheid. 

Aan mensen met een handicap worden vele normen en verplichtingen opgelegd. Het kan niet zo zijn dat andersom geredeneerd de overheid geen normen oplegt aan zichzelf als het gaat om het bereiken van een toegankelijk samenleving. Daarnaast moet de overheid ook aan organisaties met openbare functies, evenals aan de samenleving, duidelijke verplichtingen opleggen zodat mensen met een handicap op gelijk niveau kunnen deelnemen aan de samenleving en zo autonoom mogelijk kunnen leven. Het VN-verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap is niet vrijblijvend, ook niet voor de Nederlandse overheid. Wij willen dat de overheid zich aan het VN-verdrag houdt en de samenleving heldere verplichtingen oplegt omtrent toegankelijkheid. 

Deze normen en verplichtingen, moeten helder zijn qua tijdpad (verplichting per 1 januari 2017), qua inhoud (onder ander de ITS normen) en omvang. Het gaat hierbij niet alleen over fysieke toegankelijkheid, maar ook om toegankelijkheid voor doven, slechthorenden, blinden, slechtzienden, mensen met een verstandelijke beperking of een psychische beperking. 

#jekomternooitin
Met de hashtag #jekomternietin hebben wij eerder bewezen dat er vele voorbeelden zijn van ontoegankelijke aspecten van de samenleving. Dit leidde tot vele, soms stuitende voorbeelden van ontoegankelijkheid van openbare ruimten, openbaar vervoer en onderwijs. Met deze ambitie loze AmvB verandert dit in #jekomternooitin. Draagvlak voor de standpunten van Wij Staan Op! is er genoeg. 

Wij vragen u om in de AMvB vast te leggen dat toegankelijkheid een verplichting moet zijn die tijdig gerealiseerd wordt en niet voor eeuwig kan worden uitgesteld, zodat de meer dan 2,1 miljoen mensen met een handicap volwaardig mee kunnen doen in een inclusieve samenleving en het VN-Verdrag geen papieren tijger wordt.

 

Persbericht 13 juli 2016

14 juli, dag van de inclusieve samenleving

Vandaag, veertien juli, treedt het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een handicap in werking in Nederland. Dat verdrag verplicht de overheid en de samenleving om de rechten van alle mensen die moeten leven met een handicap, te waarborgen. Zodat zij gelijk als ieder ander kunnen reizen, wonen, werken, uitgaan en een zelfstandig bestaan opbouwen.  Net zoals ieder ander mens.
 
Veel mensen zijn zich er niet van bewust hoe noodzakelijk dit verdrag is voor de ontwikkeling van meer dan een miljoen mensen met een beperking in ons land. Het gaat om bijvoorbeeld de volgende zaken die de overheid, bedrijven en instellingen mogelijk moeten maken:
 

  • Ongehinderd toegang tot openbaar vervoer, alle stations, alle treinen en alle bussen. Nu is dat nog niet mogelijk  
  • Ongehinderd toegang tot begrijpelijke en goed voorleesbare websites, voor bijvoorbeeld mensen met een visuele of verstandelijke beperking
  • Ongehinderd kunnen kiezen uit het woningenaanbod op alle kostprijsniveaus en huurniveaus, omdat ze allemaal toegankelijk zijn of snel gemaakt kunnen worden. Slechts een miniem aantal woningen van nu zijn toegankelijk voor mensen met een beperking
  • Ongehinderd kunnen deelnemen aan onderwijs, ook groepsonderwijs. Bijna geen onderwijsinstelling is volledig toegankelijk: lokalen, pauzeruimten, practica of toiletten, het is bijna overal niet 100% toegankelijk
  • Ongehinderd kunnen stemmen, de meeste stemhokjes zijn te hoog en het stembiljet is onhandig of slecht leesbaar voor mensen met een beperking
  • Ongehinderd kunnen werken in een werkomgeving die flexibel en aanpasbaar is voor alle soorten van werkenden, enorm veel mensen met een beperking lopen aan tegen werkgevers die hun werkomgeving niet willen aanpassen omdat dat te duur is.
  • Ongehinderd toegang tot restaurants, cafés en hotels, daar zelfstandig kunnen blijven zonder mensonterende til- en sleeptaferelen, bij 80% van de horecaondernemingen is de toegankelijkheid slecht tot zeer slecht 
  • Onze landgenoten met een lichamelijke of andere handicap kunnen daardoor niet voldoende meedoen in Nederland, terwijl het VN-verdrag bepaalt dat dat een recht is. Onze overheid en onze samenleving moeten samen met hen oplossingen vinden en bestaande oplossingen meer consequent gaan inzetten.

 
Wij roepen u op om mee te helpen om het VN-verdrag daadwerkelijk na te komen. Door van uw gemeente te eisen gebouwen en openbare ruimten toegankelijk te maken, door goed gehandicaptenvervoer te regelen. Door van uw regering te eisen dat zij de wetgeving voor de bouw, onderwijs, zorg, sociale zaken en economische zaken zodanig aanpast, dat ontoegankelijkheid bij de wet verboden wordt. Door uw werkgever te wijzen op de plicht toegankelijke werkplekken aan te bieden, door de school van uw kinderen te wijzen op ontoegankelijke lokalen, toiletten en andere ruimten.
 
Op veertien juli 227 jaar geleden beleefde Frankrijk een revolutie door alle burgers gelijke rechten te geven. Laten we die revolutie vanaf vandaag completeren door nu ook mensen met een beperking diezelfde rechten te geven als ieder ander. En laat ons dat vanaf vandaag elk jaar op 14 juli vieren als Nationale Inclusiedag.  Elk jaar, als start- en meetpunt voor het bouwen van een Nederland waarin onze 1,2 miljoen Nederlanders met een handicap een gelijkwaardig onderdeel zijn van de samenleving.
 
Margit van Hoeve en Marcel Kolder, beiden ouders van kinderen met een beperking.
 
De groep Wij Staan Op! nam al een voorschot op Nationale Inclusiedag met hun Manifest: Vrijheid Gelijkheid en Menselijkheid, teken het (bit.ly/wso-teken) en volg hun strijd via www.wijstaanop.nl
 

 


Download hier het persbericht

Persbericht 6 juli 2016 

Inbreng Algemeen Overleg Regeldruk

Tweede Kamer der Staten-Generaal
Vaste Kamercommissie voor Volksgezondheid Welzijn en Sport
t.a.v. de heer A.J. Theunissen
Postbus 20018
2500 EA  DEN HAAG
 
Datum
Tilburg, 4 juli 2016
Informatie
Amber Bindels | 0646064839 | amber@wijstaanop.nl
Betreft: 
 AO Regeldruk care  6 juli 2016   
 
Geachte commissieleden,
 
Wij Staan Op!
Wij vertegenwoordigen een groep mensen met een levenslange en levensbrede beperking, zoals dat zo mooi heet. Wij zijn vanuit onze ervaring met onze beperkingen (lichamelijk en zintuiglijk) zelf opgestaan om aandacht te vragen voor onze positie. Dat doen wij door in gesprek te gaan met de politiek en met de samenleving. We vertellen ons eigen verhaal
 
Bij de meesten van ons mensen met een levenslange en levensbrede beperking, is er al vanaf onze geboorte sprake van die beperking.Dat wij een beperking hebben, raakt over het algemeen alle terreinen van ons leven. Wonen, leren, werken, vrijetijd, vervoer etc.Om mee te kunnen doen op die terreinen zijn we afhankelijk van ondersteuning. Onze ondersteuningsvraag daarin is over het algemeen onmiskenbaar.

Op het moment dat we te maken krijgen met ondersteuning, komen we automatisch ook alle regels tegen die aan die ondersteuning is gerelateerd. Dat kost ons bovenmatig veel energie en tijd. Aangezien onze ondersteuningsvraag zo breed is en we per levensterrein te maken hebben met verschillende, regelingen, instanties en financieringssystemen, ieder ook nog eens met eigen regels over toegang en eigen systemen van verantwoording.
 
Doel van de ondersteuning is dat wij ondanks onze beperking ook welbevinden en kwaliteit van leven kunnen ervaren, dat we kunnen participeren in de samenleving en zo zelfredzaam mogelijk kunnen zijn.
 
De regelingen waar we mee te maken hebben zijn bedoeld om ons te ontlasten en te ondersteunen. Om onze levensvaardigheden te versterken. Maar het zijn er zo veel en ze zijn zo ingewikkeld, er worden zo’n moeilijke taal en formulieren gebruikt, dat de regelingen die ons zouden moeten ontlasten een belasting worden. Het organiseren van onze zorg en onze ondersteuning wordt soms zo’n grote belasting dat we op dit punt onnodig afhankelijk worden van ondersteuning en daarnaast ook nog geen tijd overhouden full-time te werken of anderzijds te participeren. Dat kan niet de bedoeling zijn.
 
In het algemeen zijn de systemen er voor de mens en de mens is er niet voor de systemen. Zoals huidige systeem ingericht is zijn regels vooral gericht op afbakening, controle en verantwoording. Gaan dus uit van wantrouwen en zijn systemen te weinig gericht op effectiviteit, outcome en rechtmatigheid.
Uitgangspunt zou moeten zijn dat de mens en leefwereld van mensen centraal staat en niet systeemwereld.    
 
Nodig?
Wat nodig is om ervoor te zorgen dat de regelingen weer het beoogde effect hebben, namelijk mensen ontlasten? Dat is maatwerk waarbij de ondersteuningsvraag centraal staat. We moeten toe naar systemen die een Integrale aanpak planmatige aanpak mogelijk maken. 
Zonder afbakening van verantwoordelijkheid, van financieringsstromen, levensterrein of uitvoeringsorganisatie.
 
Hoe gaat dit werken?
Je kunt er vanuit gaan dat bij mensen met een beperking het gaat om reële ondersteuningsvragen, helemaal als je weet dat er experts bij betrokken zijn. Afbakening moet in dialoog plaats vinden.
Eenmaal getoetst dan geldt deze integrale aanpak.
 
Praktische invullingen:
Stel een allesomvattende medische verklaring beschikbaar, die toegang geeft tot de verschillende voorzieningen op alle levensterreinen. Bepaal in dialoog de contouren van wat er nodig is en of op termijn nodig wordt
Lever steeds maatwerk, maw de vraag van de client (gesteund door deskundigen)  bepaalt wat er nodig is,
Ontschot de financiering van de voorzieningen (bijvoorbeeld met een participatiebudget) 

Resultaat:
Een drastische vermindering van de bureaucratie en passende en levensbrede voorzieningen. Met kostenbesparing en tijd van leven tot gevolg.
 
Wij vragen u om de staatssecretaris te verzoeken om onze voorstellen uit te werken om te komen tot vermindering van regeldruk voor ons
 
Wij hopen dat u deze inbreng meeneemt in uw overleg. Wij komen graag onze ervaringen met u delen. We wensen u een goed debat.
 
Hartelijks,
 
Namens Wij Staan Op!
Amber Bindels




Download hier het persbericht


Persbericht 23 mei 2016

#JEKOMTERWELIN 
Het Nederlands Keurmerk voor Toegankelijkheid wordt gelanceerd

Op vrijdag 27 mei 2016 tijdens de Supportbeurs lanceert Ongehinderd, samen met Otwin van Dijk (PvdA) het Nederlandse Keurmerk voor Toegankelijkheid (NLKT). Het keurmerk wil bedrijven en instellingen die voorlopig nog niet volledig aan de Integrale Toegankelijkheidsstandaard kunnen voldoen, een keurmerk bieden waaruit blijkt dat ze inmiddels wel in belangrijke mate toegankelijk zijn. Dit is een belangrijke stap op weg naar de ITS, waar bij gehandicaptenorganisaties brede steun voor is. Bedrijven en instellingen kunnen zich met het NLKT onderscheiden als koplopers bij het volledig toegankelijk maken van de gebouwde omgeving.
 
Het keurmerk is een initiatief van Ongehinderd, gesteund door o.a. Otwin van Dijk en de organisaties Wij Staan Op!, Libra Revalidatie & Audiologie, Locus Netwerk en kan inmiddels ook rekenen op steun van Dwarslaesie Organisatie Nederland.
 
Van #jekomternietin
Met de hashtag #jekomternietin heeft Wij Staan Op! een succesvolle actie gehad. Mensen begonnen voorbeelden te verzamelen van ontoegankelijke aspecten van de samenleving. Binnen enkele uren was de hashtag trending topic en leidde ze tot vele, soms stuitende voorbeelden van ontoegankelijkheid van openbare ruimten, openbaar vervoer en onderwijs. Het was bedoeld om het belang van het VN-verdrag inzake van de rechten van personen met een handicap aan te geven, maar ook het belang van een verandering in de toegankelijkheid en dat is gelukt!
 
Naar #jekomterwelin
Om deze belangrijke gelegenheid te vieren roepen Wij Staan Op! en Ongehinderd iedereen op om op Twitter en Facebook met de hashtag #jekomterwelin aan te geven welke veranderingen zij al zien en hopen te zien. Een positief verschil is bijvoorbeeld dat studenten met een beperking nu gewoon de kroeg in moeten kunnen samen met hun medestudenten.
 
Met #jekomterwelin laten we Nederland zien hoe toegankelijkheid wél kan!
 
Voor de pers

zie www.wijstaanop.nl, https://www.facebook.com/wijstaanopnl, Meer informatie: Amber Bindels: 06 46064839, amber@wijstaanop.nl
 


Download hier de open brief


Persbericht 2 februari 2016

OPEN BRIEF Het is nu of nooit: kies voor een echt pgb in de Zvw 

GEACHTE LEDEN VAN DE Tweede Kamer 

Het is nu of nooit: kies voor een echt pgb in de Zvw 

Woensdag debatteert u over het opnemen van regels betreffende een Zvw-pgb (34 233). Met dat voorstel staat het kabinet op het punt om een grote groep zorggebruikers het recht te geven om met een pgb die zorg te kiezen die bij hem of haar past. Want wie wil dat nu niet? 

Zelf bepalen wie jou mag wassen, zelf bepalen wie jouw ernstig zieke kind verpleegt en zelf bepalen wanneer jij ’s avonds naar bed gaat. Met een persoonsgebonden budget kan dat! 


Als maatschappelijke organisaties maken wij ons grote zorgen. Zorgverzekeraars pleiten tegen het wettelijk verankeren van de keuze voor een pgb in de Zvw. Dit betekent dat voor veel mensen met een beperking hun fundamentele behoefte om het leven te mogen leiden zoals zij dat zélf willen, om zeep wordt geholpen. Dit kunt u niet laten gebeuren! Kies voor een wettelijk recht op een volwaardig, toegankelijk en flexibel pgb in de Zvw want: 

Pgb staat voor gepaste en zuinige zorg 

Zuinige zorg start met een onafhankelijke indicatie, die ook geldt bij een pgb. Die onafhankelijke indicatie bepaalt de omvang van de zorg. En pgb zorg is zuinig: voor het pgb gelden altijd lagere tarieven dan voor zorg in natura. 

Voorbeeld: 

Toon (51) heeft al sinds zijn 27e een dwarslaesie vanaf borstgebied. Heeft een full-time baan. 

Er is onafhankelijk geïndiceerd dat hij 10 uur verpleging en 15 uur persoonlijke verzorging per week nodig heeft. In naturazorg krijgt een instelling 10 * €75,25 voor verpleging en 15* €50,84 = €1515,10 per week. 

Toon heeft deze zorg zelf geregeld met een pgb en komt uit op: 10 * € 56,40 voor verpleging en 10 * € 38,40 voor formele persoonlijke verzorging en regelt 5 uur via informele zorg door een bekende voor persoonlijke verzorging 5 * 23,00 = 

€1063 per week. Let wel dat is ruim 400 euro per week goedkoper! Met een pgb kan Toon de zorg op zijn gewenste moment inzetten. Voor Toon betekent dit in de ochtend zorg de ene keer 06.00 uur en de andere dag om 07.00 zodat hij op tijd op zijn werk kan zijn. En naar bed gaan als het hem uitkomt, ook al is het om 01.00 ’s nachts. 

Er is geen zorgverzekeraar die doelmatiger of goedkoper deze zorg kan inkopen dan Toon dit nu doet. Hiermee heeft Toon de regie over zijn leven en kan hij blijven werken. Want de zorgverzekeraar koopt geen zorg in natura in die om 06.00 uur Toon uit bed haalt, wast en aankleedt. 


Pgb zet kwaliteit van leven centraal
Kwaliteit van leven moet leidend zijn. Met een pgb kiest de budgethouder de kwaliteit die bij hem past. Kwaliteit is goede zorg vanuit het perspectief van de zorgvrager. Budgethouders kiezen zorgverleners die passen bij hen en hun leefsituatie en kiezen de deskundigheid die nodig is om goede zorg te ontvangen. Als de zorgverzekeraar zicht wil houden op de kwaliteit van zorg, zal iedere budgethouder het prima vinden hierover met zijn zorgverzekeraar in gesprek te gaan. Geen enkele budgethouder kiest voor slechte zorg! 

Voorbeeld: 

Elsa (6) heeft een ernstige afwijking aan haar slokdarm. In het ziekenhuis is vast komen te staan dat zij 24 uur per dag zorg in nabijheid nodig heeft om verstikken tegen te gaan. Dit toezicht kan niet worden gegeven door een zorgorganisatie. De ouders van Elsa doen het zelf, samen met een groep van 7 zorgverleners. Zij weten wat Elsa nodig heeft, hoe zij haar kunnen geruststellen en zij kunnen ook acuut ingrijpen. Zorg in natura is hier geen optie. Zonder direct toezicht is Elsa binnen 3 minuten dood. De 7 ervaren zorgverleners die rondom Elsa staan hebben samen met haar ouders een systeem ontwikkeld waardoor er altijd iemand bij Elsa in de buurt is. Meer dan 12 uur per dag zorgen haar ouders voor haar zonder enige vergoeding. De overige uren worden door betaalde zorgverleners en haar moeder ingevuld, die daarvoor een vergoeding krijgen. 

Elsa is een van de Intensieve Zorg Kinderen. Als zij geen pgb had gekregen had zij niet thuis kunnen blijven. In zorg in natura is geen passende zorg te vinden. Met pgb is het gezin van Elsa compleet en hoeft Elsa niet ergens anders te wonen. Dat kan met een volwaardig pgb wel. 

Verankering pgb zorgt juist voor rechtsgelijkheid 

• Zorgverzekeraars stellen dat een pgb in de Zvw rechtsongelijkheid geeft in de zorg. Niets is minder waar. De Nza concludeerde al in april 2015 in het thematisch onderzoek pgb dat in 80% van de gevallen waar zorg in pgb wordt geleverd er geen andere mogelijkheden zijn om de benodigde zorg te leveren. 

Dit betekent dat zonder een pgb deze mensen geen passende zorg krijgen, terwijl er wel een recht op zorg is vanuit het wettelijk Zvw-kader. 

• Mag er gesproken worden over rechtsongelijkheid als een budgethouder wel zorg op maat weet in te kopen (juiste moment, juiste persoon, juiste plaats, zodat je niet als 50 jarige om 20.00 uur naar bed wordt gebracht) en de zorgverzekeraar dit niet voor elkaar krijgt? Met een pgb krijgt een budgethouder niet meer zorg dan nodig is maar weet het wel beter te organiseren rondom zijn leven. Zie ook het Conquestor onderzoek 2011 in opdracht van Actiz, BTN en Per Saldo. En dan is het ook nog veel goedkoper ingekocht met een pgb. Win-win heet dat. 

Concurreren op pgb leidt tot perverse prikkel 

Zorgverzekeraars moeten kunnen concurreren, en dat kan ook als het pgb als een volwaardige keuze wordt verankerd in de Zvw. Op tarief concurreren tussen verzekeraars gebeurt al en blijft mogelijk. Maar concurrentie op de dekking van de Zvw kan en mag niet. Pgb valt onder de dekking van de Zvw. 

Zorgverzekeraars pleit voor het mogen concurreren op het wel of niet aanbieden van een pgb. Wanneer verzekeraars vrij worden gelaten in het wel of niet aanbieden van een pgb, zal dit voor verzekeraars geen enkele prikkel geven om hierop te concurreren. Budgethouders zijn nu eenmaal voorspelbaar verliesgevend. Dit geeft juist rechtsongelijkheid! 

Grote steun Eerste Kamer voor motie Ganzevoort: pgb wettelijk verankeren in Zvw 

• In december 2014 stemde de meerderheid van de Eerste Kamer voor motie Ganzevoort, waarmee een brede steun kwam voor het verankeren van het pgb in de Zvw. De Eerste Kamer vroeg het Zvw-pgb zo spoedig mogelijk in te dienen bij separate wetgeving. Ook de VVD steunde deze motie. 

• De ervaringen na 1 jaar ‘pgb’ in de Zvw geven aan dat de toegang en het werken met een pgb in de Zvw onder de huidige afspraken zeer belemmerend werkt voor mensen die eigen regie willen voeren. 

• Met een goede wettelijke verankering wordt de rechtszekerheid en doelmatigheid vergroot, staat de kwaliteit van leven en eigen regie centraal en kunnen bestaande uitvoeringsproblemen worden voorkomen. 

Geachte Kamerleden. Wij roepen u op de mens centraal te stellen, en niet het systeem leidend te laten zijn. Daarom vragen wij uw steun en stem voor de wijzigingen op het wetsvoorstel Zvw-pgb die de toegang tot een volwaardig pgb dat solide en flexibel goed regelen. 

Met vriendelijke groet, 

Ook namens de onderstaande patiënten- en gehandicaptenorganisaties, 

Mw. A.W.D. Saers-Molenaar 

directeur van PerSaldo. 
Ieder(in), Wij Staan Op!, Spierziekten Nederland, Patientenfederatie NPCF en de Werkgroep De Rode Bril.
 


Download hier het persbericht


Persbericht 16 januari 2016

Wij Staan Op! stuurt open brief naar 2e-Kamer over ratificatie VN-verdrag

Op dinsdag 19 januari a.s. zal de Tweede Kamer zich uitspreken over de ratificatie van het VN-verdrag over de rechten van mensen met een beperking. In een amendement pleitte Otwin van Dijk (PvdA) afgelopen week voor toegankelijkheid als een wettelijke norm. De VVD dreigde in het debat de gehele ratificatie van het VN-verdrag te blokkeren als dit amendement zou worden aangenomen. Wij Staan Op! vindt dit een schandelijke gijzeling en stuurt daarom deze week een open brief naar alle fractievoorzitters van de 2e Kamer om deze ondemocratische en discriminerende houding van de VVD te bestrijden door het amendement onverkort aan te nemen. Zie hieronder de tekst van de open brief.


Geachte fractievoorzitters van de Tweede Kamer,

Deze week vond een debat plaats over de ratificatie van het VN-verdrag voor mensen met een beperking. Deze ratificatie is een sluitstuk van een lang proces, waarin landen kracht zetten achter hun intenties hun samenleving voor iedereen toegankelijk te maken. Nederland is een van de laatste landen die het VN-verdrag, dat al in 2006 is ondertekend, nog moet ratificeren. Diverse regeringen hebben steeds betoogd dat zorgvuldigheid de reden was om dit verdrag, nu 10 jaar na dato, nog niet geratificeerd te hebben.

De VVD heeft dit debat op scherp gezet door de ratificatie van het VN-verdrag te blokkeren als het amendement van Otwin van Dijk (PvdA) door de Kamer wordt aangenomen. Wij Staan Op!, een beweging van jongvolwassenen met een beperking, vindt dit een schandelijke gijzeling van het debat en onparlementair gedrag van de VVD. De VVD bepleit het voortzetten van een vrijblijvende omgang met toegankelijkheid, wat neerkomt op het voortzetten van het onsuccesvolle beleid om vanuit de overheid niets te verplichten als het gaat om toegankelijkheid. Dat beleid heeft de laatste jaren duidelijk gemaakt dat een miljoen mensen met een beperking door de overheid, wetgeving en werkgevers succesvol aan de kant gehouden worden, terwijl het merendeel van hen veel beter in de maatschappij opgenomen zou kunnen worden.
Wij Staan Op! – een beweging van jongvolwassenen met een beperking die afgelopen jaar met politiek en bestuur in gesprek is voor een toegankelijke samenleving – ziet dat als discriminatie en vraagt u als fractievoorzitters daar in het debat van aanstaande dinsdag een eind aan te maken, door met Otwin van Dijk de toegankelijkheid van de samenleving voor mensen met een beperking voortaan als norm te beschouwen. Wij Staan Op! is dit jaar opgericht om de discussie over toegankelijkheid kracht bij te zetten door de regering te vragen, daar nu eens serieus mee aan de slag te gaan. Door het publiceren van een manifest met 12 aandachtspunten zijn zij de afgelopen maanden geslaagd door te dringen tot het debat dat in Den Haag zowel in de Tweede Kamer als in het ministerie van VWS wordt gevoerd. We zetten hieronder uiteen waarom we dat zo nodig vinden.


Discriminatie van mensen met een beperking
De ratificatie van het VN-verdrag, die al vele malen is uitgesteld en vooruitgeschoven, is zo’n belangrijk item omdat het verdrag een wettelijke basis levert voor mensen met een beperking, om voor hen ontoegankelijke gebouwen, gebieden, websites, opleidingen en andere levensfuncties die zij nodig hebben, juridisch ter verantwoording te kunnen roepen.
Al jaren loopt Nederland ten aanzien van andere Westerse landen achter met betrekking tot toegankelijkheid. Nederlandse gehandicapten kunnen alleen met erg veel moeite een treinreis regelen, een concert bezoeken, een opleiding volgen of aan het werk komen. In de Verenigde Staten, een referentiegebied waar de politiek doorgaans graag voorbeelden van overneemt, is de toegankelijkheid van het openbaar vervoer en overheidsgebouwen een norm. Nederland gedraagt zich in dit opzicht steeds meer als een onderontwikkelde natie door de toegankelijkheid niet als norm te accepteren maar over te laten aan de vrijblijvendheid en goedertierenheid van overheid, instellingen en ondernemingen. Zo kunnen meer dan een miljoen mensen met een beperking niet leven op de manier waarop zij dat wenselijk vinden.

Gijzeling
Wij Staan Op! heeft geen goed woord over voor de opstelling van de VVD in het debat over de ratificatie. De VVD wil van de ratificatie een tandeloze tijger maken, door de toegankelijkheid van de samenleving niet als norm te zien maar als een streven voor de komende 20, 30 jaar. Dit maakt de ratificatie tot een nietszeggende handeling die slechts een voortzetting van het huidige beleid betekent. Het huidige beleid heeft als belangrijkste effect gehad dat vele mensen met een beperking tot inactiviteit, chronische vermoeidheid en werkloosheid worden gedwongen, omdat de samenleving te weinig voorzieningen treft om hen te laten participeren. Het amendement van Otwin van Dijk poogde toegankelijkheid in de samenleving als norm te stellen: geen gebouw, geen opleiding, geen weg mag nog worden geconstrueerd als die niet toegankelijk is voor mensen met een beperking. Door dit principe niet alleen van tafel te maaien maar ook nog eens de ratificatie van het VN-verdrag in het debat daarmee te gijzelen, zet de VVD miljoenen mensen met een beperking als tweederangs burgers aan de kant.

Het kernargument dat de VVD gebruikt, is de mogelijk onbeheersbare financiële consequenties van het amendement. De ratificatie wordt daarmee allereerst gereduceerd tot een financieel vraagstuk, terwijl het eerder een morele richtlijn is. Daarnaast zijn veel inclusieve maatregelen kosteloos en meeliftend op bestaande initiatieven in te bouwen. In de uitvoering van het amendement zijn talloze manieren te bedenken waarin aanpassingen die leiden tot disproportionele investeringen, kunnen worden vertraagd of uitgesmeerd. De halsstarrige opstelling van de VVD verraadt daarom dat zij feitelijk überhaupt niet bereid is te investeren in een inclusieve samenleving. Dit vindt Wij Staan Op! niet alleen kortzichtig en laf, maar ook onmaatschappelijk, onparlementair en discriminerend.
Wij Staan Op! roept dan ook alle fracties in de Tweede Kamer op, het amendement van Van Dijk onverkort te steunen en daadwerkelijk een wettelijke grond te leggen onder een open, toegankelijke en inclusieve samenleving.

#jekomternietin
Met de hashtag #jekomternietin is de groep jl. zaterdag op Twitter begonnen voorbeelden te verzamelen van ontoegankelijke aspecten van de samenleving. Binnen enkele uren was de hashtag trending topic en leidde ze tot vele, soms stuitende voorbeelden van ontoegankelijkheid van openbare ruimten, openbaar vervoer en onderwijs. Draagvlak voor de standpunten van Wij Staan Op! is er genoeg, en ook in de politiek zijn talloze steunbetuigingen naar Wij Staan Op! gecommuniceerd.
Wij vragen u om aan te sluiten bij een standpunt dat de Nederlandse bevolking in meerderheid huldigt, en zeker de meer dan 1 miljoen mensen met een beperking, die door ander beleid, echt voor de dag kunnen komen.

Voor de pers:
zie www.wijstaanop.nlhttps://www.facebook.com/wijstaanopnl
Meer informatie: Amber Bindels: 06 46064839 of amber@wijstaanop.nl
 
 




Persbericht 11 juli 2015

Cabaretier Joep van Deudekom steunt campagne Wij Staan Op! voor gelijke positie gehandicapten

Cabaretier Joep van Deudekom neemt plaats in de commissie van aanbeveling en staat daarmee op voor een gelijke positie van gehandicapten in de samenleving.
 
Van Deudekom: "Dat de actiegroep 'Wij Staan Op!' überhaupt nog moet bestaan in deze tijd is al ridicuul. Niemand kan er tegen zijn dat 's ochtends de zon opkomt, dat onze lucht gratis is en zo ook dat alle mensen dezelfde toegankelijkheid moeten hebben in de wereld. Heerlijk om deel uit te maken van een groep mensen die iets wil waar niemand tegen kan zijn.”
 
Hij had ook nog een tip voor ons:
 
Van Deudekom: “Overal je gelijk halen met het schaamrood van je opponent op de kaken. Ik zou alleen de naam 'Commissie van Aanbeveling' direct wijzigen in 'commissie van beveling'. Gaat het misschien nog sneller."
 
Al meer dan 2500 mensen hebben ons manifest ondertekend! Steun voor dit noodzakelijke initiatief is belangrijk om de positie van mensen met een handicap te verbeteren en het VN Verdrag voor de rechten van mensen met een handicap bekrachtigd te krijgen. Om dit duidelijk te maken heeft Wij Staan Op! een Manifest voor vrijheid, gelijkheid en menselijkheid geschreven met twaalf eisen die de samenleving toegankelijker maken voor iedereen.
 
Vorige maand heeft het kabinet ingestemd met het Plan van Aanpak voor het VN-Verdrag om ratificatie nog in 2015 mogelijk te maken.
 
Kijk voor meer informatie op www.wijstaanop.nl of stuur een mail naar info@wijstaanop.nl
Steun onze campagne! Lees het manifest hier: http://bit.ly/WSO-manifest
Teken hier: http://bit.ly/wso-teken


 



Persbericht 13 juni 2015                 

GroenLinks Tweede Kamerlid Linda Voortman onderschrijft volledig de campagne Wij Staan Op! voor gelijke positie gehandicapten

Al sinds de start draagt zij deze campagne een warm hart toe en nu sluit GroenLinks Tweede Kamerlid Linda Voortman zich aan bij de commissie van aanbeveling van Wij Staan Op!
 
Voortman: “Gewoon deel kunnen nemen aan de samenleving zonder altijd afhankelijk te zijn van anderen, dat wil toch iedereen? Toch is onze samenleving op heel veel vlakken niet daarop ingericht. Of het nou gaat om de toegankelijkheid van gebouwen, de mogelijkheid om een baan te vinden waarin rekening wordt gehouden met je omstandigheden of het zelf kunnen bepalen hoe je je zorg organiseert, te vaak zie ik voorbeelden waarin iedereen in hetzelfde hokje gestopt wordt. Elk mens is uniek. Die uniciteit mag nooit een belemmering zijn om deel te nemen aan de samenleving.  De punten waar Wij Staan Op voor vecht zijn dan ook helemaal de mijne. Daarom steun ik het initiatief Wij Staan Op van harte."
 
Wij Staan Op! Heeft Linda Voortman benaderd omdat wij zien dat zij in haar doen en laten bij uitstek voor eigen regie staat en gaat. Wij zijn blij met een sterke kracht als Linda aan onze zijde.
 
Al meer dan 2500 mensen hebben ons manifest ondertekend! Steun voor dit noodzakelijke initiatief is belangrijk om de positie van mensen met een handicap te verbeteren en het VN Verdrag voor de rechten van mensen met een handicap bekrachtigd te krijgen. Om dit duidelijk te maken heeft Wij Staan Op! een Manifest voor vrijheid, gelijkheid en menselijkheid geschreven met twaalf eisen die de samenleving toegankelijker maken voor iedereen.
 
Recent is er een Plan van Aanpak naar de Tweede Kamer gestuurd om ratificatie nog in 2015 mogelijk te maken.
 
Kijk voor meer informatie op www.wijstaanop.nl of stuur een mail naar info@wijstaanop.nl
Steun onze campagne! Lees het manifest hier: http://bit.ly/WSO-manifest
Teken hier: http://bit.ly/wso-teken


 



Download het persbericht hier

Persbericht 28 mei 2015

Singer-songwriter Youri Lentjes staat 100 procent achter Wij Staan Op! voor gelijke positie gehandicapten

Singer-songwriter Youri Lentjes heeft zich aangesloten bij de commissie van aanbeveling van Wij Staan Op! Zijn reactie op onze vraag was meer dan enthousiast.
 
Youri Lentjes: “Ik sta hier 100% achter omdat ik vind dat iedereen in onze samenleving  het recht heeft om de regie over zijn eigen leven te voeren,  Daarom steun ik dit manifest voor vrijheid, gelijkheid en menselijkheid, want deze vechters in onze samenleving verdienen respect, goede zorg en vertrouwen.”
 
Eén van de initiatiefnemers, Pauline Gransier, over de uitnodiging: ”Hij staat met volle overtuiging achter onze boodschap. Daarnaast weet hij als artiest met zijn liedjes altijd de juiste snaar te raken bij zijn publiek.”
 
Al meer dan 2050 mensen hebben ons manifest ondertekend! Steun voor dit noodzakelijke initiatief is belangrijk om de positie van mensen met een handicap te verbeteren en het VN Verdrag voor de rechten van mensen met een handicap bekrachtigd te krijgen. Om dit duidelijk te maken heeft Wij Staan Op! een Manifest voor vrijheid, gelijkheid en menselijkheid geschreven met twaalf eisen die de samenleving toegankelijker maken voor iedereen.
 
Steun - net als Youri - onze campagne! Lees het manifest hier: http://bit.ly/WSO-manifest
Teken hier: http://bit.ly/wso-teken
 
Kijk voor meer informatie op www.wijstaanop.nl

Youri Lentjes

 



Download het persbericht hier

 

Persbericht 23 mei 2015

Cabaretier Youp van ’t Hek steunt campagne Wij Staan Op! voor gelijke positie gehandicapten 

Cabaretier Youp van ’t Hek neemt plaats in de commissie van aanbeveling en staat daarmee, op voor een gelijke positie van gehandicapten in de samenleving. Zijn antwoord op de uitnodiging was meteen volmondig ‘ja’.

Eén van de initiatiefnemers, Pauline Gransier, over de uitnodiging: “Hij kan als geen ander de maatschappij een spiegel voorhouden, daarom hebben wij hem uitgenodigd om zitting te nemen in onze commissie van aanbeveling. We zijn zeer vereerd dat hij onze uitnodiging heeft aangenomen.”

Steun voor dit noodzakelijke initiatief is belangrijk om de positie van mensen met een handicap te verbeteren en het VN Verdrag voor de rechten van mensen met een handicap bekrachtigd te krijgen. Om dit duidelijk te maken heeft Wij Staan Op! een Manifest voor vrijheid, gelijkheid en menselijkheid geschreven met twaalf eisen die de samenleving toegankelijker maken voor iedereen.
 

Steun, net als Youp, onze campagne! Lees het Manifest hier en onderteken het hier.
Kijk voor meer informatie bij de commissie van aanbeveling



Fotografie: Bob Bronshoff 


 


 


Download het persbericht hier

Persbericht 16 mei 2015

Campagne voor gelijke positie gehandicapten trapt af bij de VARA

‘Wij staan op!’, een groep van 10 jongvolwassenen met een beperking, start op 16 mei aanstaande een publiekscampagne voor het verbeteren van de positie van mensen met een beperking. ‘Wij staan op!’ roept de regering op meer haast te maken met de ratificatie van het VN-verdrag voor mensen met een beperking. De groep brengt onder andere een manifest uit waarin zij het VN-verdrag in concrete eisen hebben omgezet. Zij vragen alle Nederlanders om hun steun te betuigen aan het manifest via de website www.wijstaanop.nl. De campagne start tijdens de uitzending van het VARA programma Kassa, zaterdag 16 mei om 19.05 uur op NPO1.

In 2015 neemt het kabinet Rutte zich na jaren van vertraging voor het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap te ratificeren. Dit moet een einde betekenen van de visieloosheid en het opzij schuiven van de rechten van mensen met een beperking.

‘Wij staan op!’ is een groep van 10 jongvolwassenen met een levenslange en levensbrede handicap (fysiek, zintuiglijk, of anders). Alle leden willen volledig en daadwerkelijk deelnemen aan de samenleving en daarin worden opgenomen, maar ervaren veel tegenwerking en onbegrip. Zij willen niet langer door politiek of samenleving gezien worden als speciale zorgvragers of hulpbehoevenden. Zij willen behandeld worden als gelijkwaardige mensen. Daarom beginnen zij een campagne voor meer vrijheid, gelijkwaardigheid en minder beperkingen en discriminatie vanuit de samenleving.

Manifest
‘Wij staan op!’ heeft een Manifest voor vrijheid, gelijkheid en menselijkheid opgesteld met 12 eisen aan de regering en aan de samenleving. De groep vraagt iedereen in Nederland om een persoonlijke steunbetuiging te geven aan het manifest via de website www.wijstaanop.nl.

De groep wil het manifest en alle steunbetuigingen op de dag van de ratificatie van het VN-verdrag voor de rechten van personen met een handicap overhandigen aan minister-president Mark Rutte. Tot die tijd voert de groep campagne om alle Nederlanders te overtuigen van de noodzaak om Nederland toegankelijker te maken voor hen en daarmee voor iedereen.

Kassa
Op zaterdag 16 mei zal ‘Wij staan op!’ haar campagne officieel starten tijdens de uitzending van het VARA programma Kassa, om 19.05 uur op NPO 1. Dan ook zal de website officieel in de lucht zijn en kunnen kijkers het manifest onderschrijven en/of hun steun via donaties aanbieden.

Voor meer informatie en vragen, mail naar info@wijstaanop.nl